Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

Είμαι μια γαϊδούρα λες ε; Δεν θα διαφωνήσω...

Όχι αναγνώστη μου, έχεις δίκιο.

Να λέω ότι έχω μπλόγκι και να μην γράφω τίποτα.

Να μην σε επισκεπτομαι κι εσένα.

Ούτε φωνη ούτε ακρόαση δηλαδή...

Είναι γαϊδουριά...

Πρώτα έρχομαι να σε ρωτήσω:

Είσαι καλά;

Κι εσύ θα μου πεις :

Δεν μας χέζεις κι εσύ κι η Αυστραλία σου;

Εμεις εδώ καιγόμαστε...

Τα ξέρω...

Όλα τα μαθαίνω.

Δυστυχώς ή ευτυχώς.

Τώρα να προσπαθήσω να δικαιολογηθώ...

Το μπλακμπερρυ (ο μπράουζερ του μπλακμπερρυ) πηδιέται και δεν με αφήνει να ανεβάσω ανάρτηση.

Υπολογιστή, είπαμε να περιμένουμε λίγο για να πάρουμε κάτι καλό, κι έτσι δεν έχω...

Έρχομαι λοιπόν στην βιβλιοθήκη για να κατεβάζω καμιά σειρα και τη "Ραδιο Αρβύλα" τα περνάω στο κινητό και μετά πάω σπίτι και τα βλέπω να μη χάσω επαφή.

Λοιπόν τα νέα δεν είναι πολλά.

Καλά είμαι.

Η μέση κάνει τις επαναστάσεις της όταν την παρακουράζω.

Περάσαμε και πονόδοντο...

Σαν γρια κουφάλα είμαι ρε γαμώτη...

Αλλά ο άντρας μου έχει βαλθεί να μου αποδείξει το καλό του γούστο...

Ναι ρε συ...

Ακόμη μαζί μου είναι...

Μαζοχισμός αγάπη μου...

Μεγάλο πράγμα...

Α! Δεν σου'πα...

Ειδα καγκουρώ!

Ναι, ναι. Συστάσεις, χαιρετούρες.

Εκ του μακρώθεν βέβαια γιατί δεν το'χουν σε τίποτα να σε τσακίσουν με τις νυχάρες τους...

Τεσπα.

Δεν γράφω άλλα.

Περιμένω νέα σας.

Κι εδώ και στο μέιλ.

Φιλιά!